هزینه‌های زیرساخت 5G اپراتورها و چگونگی بازگشت سرمایه

هزینه‌های زیرساخت 5G اپراتورها و چگونگی بازگشت سرمایه

مهدی جوادی‌فرد، کارشناس ارشد استراتژی و تحلیل کسب‌وکار فناپ

ارائه‌دهندگان خدمات ارتباطی، با پذیرش مدل‌های کسب‌وکار نوآورانه، بازگشت سرمایه‌های زیرساختی خود را به‌دست خواهندآورد. شرکت تحقیقاتی IDC پیش‌بینی می‌کند که ارائه‌دهندگان خدمات ارتباطی در مجموع نزدیک به 57 میلیارد دلار برای عرضه 5G تا سال 2022 هزینه خواهندکرد. هزینه واحد به ازای هر گیگابایت ترافیک داده به شدت کاهش می‌یابد، و نتیجه اقتصادی آن به اپراتورها کمک می‌کند تا حاشیه‌های سود خود را در فروش خدمات پهنای باند تلفن همراه حفظ کنند و احتمالاً افزایش دهند. اما اپراتورها نمی‌توانند سرمایه‌گذاری خود را در 5G فقط با کاهش هزینه‌ها و اخذ هزینه بیشتر از مصرف‌کنندگان برای داده‌های بیشتر یا سریع‌تر جبران کنند. اپراتورها برای دستیابی به بازده کافی برای توجیه سرمایه‌گذاری‌های 5G خود، باید فراتر از مدل‌های کسب‌وکاری موجود نگاه کنند و سه گروه از موارد استفاده را که به‌طور خاص توسط قابلیت‌های 5G فعال شده‌اند، هدف قرار دهند. یکی از قانع‌کننده‌ترین رویکردها، تغییر رویکرد اپراتورها از فروش مستقیم به کسب‌وکار (B2B) یا مستقیم به مصرف‌کننده (B2C) است و در عوض خدمات 5G را به دیگر کسب‌وکارها بفروشند، تا آن‌ها نیز به عنوان بخشی از پیشنهادهای خود به مشتریان خود بفروشند. مشتریان این مدل، کسب‌وکار به کسب‌وکار به هرچیزی (B2B2X) نامیده می‌شود، که در آن X می‌تواند یک مصرف‌کننده، یک کسب‌وکار دیگر، یا یک سازمان عمومی باشد. تحت B2B2X، که هر دو B2B2B و B2B2C را دربر می‌گیرد، اپراتورها با شرکای B2B همکاری می‌کنند و منافع را با آن‌ها به اشتراک می‌گذارند. چهار گزینه اصلی وجود دارد که چگونه اپراتورها می‌توانند از این عملکرد بزرگ‌تر درآمد کسب کنند:

ارائه‌دهنده ارتباط:

شرکت مخابراتی مدل معمولی قیمت‌گذاری و بسته‌بندی 4G را با اعمال عناصر اضافی و نوآوری تعمیم می‌دهد. این ممکن است شامل پذیرش نوعی رویکرد برای ارائه خدمات اتصال چندلایه به مشتریان B2C و B2B بر اساس سطح بسته انتخاب‌شده توسط مشتری باشد. اپراتور می‌تواند سرعت‌، سطوح کیفیت و قیمت خدمات متفاوتی را برای مطابقت با نیازها و بودجه هر مشتری ارائه دهد.

توانمندساز راهکار:

یک طرف واسط مانند یک ارائه‌دهنده ابر یا سرویس پخش ویدیو، اتصال 5G را که از اپراتور می‌گیرد، به‌عنوان بخشی از ارزش پیشنهادی خود ترکیب می‌کند؛ و نسبت به دریافت درآمد از طریق پرداخت مستقیم یا مدل دیگری برای کسب درآمد از مشتریان اقدام می‌کند، در حالی که به شرکت مخابراتی برای استفاده از شبکه و عملکرد متغیر به صورت شارژ شبکه یا سهم درآمد پرداخت می‌کند.

سازنده راهکار:

یک اپراتور ارزش پیشنهادی دیجیتال جدیدی را با ترکیب محصولات و خدمات شرکت دیگر با ارتباط اصلی خود ایجاد می‌کند و راهکار همراه را به‌طور مستقیم برای مشتریان خود عرضه می‌کند.

توانمندساز اکوسیستم:

اپراتور، بر ایجاد اکوسیستمی از نوآوران برای هدف قراردادن نیازها و خواسته‌های در حال تغییر مشتری تمرکز می‌کند. تحت این مدل، اپراتور با شرکت‌های دیگر کار می‌کند تا محصولات و خدمات تجربی را شناسایی و تنظیم کند، که می‌تواند به سرعت به بازار ارائه شود. یک مدل اکوسیستم متمرکز بر مشتری امکان همکاری مستقیم، نه فقط با اپراتور، که بین شرکت‌های دیگر را نیز فراهم می‌کند و اپراتور را به‌عنوان یک بازیگر کلیدی در هدایت نوآوری 5G قرار می‌دهد.

در دسترس‌بودن این مدل‌های کسب‌و‌کار و کسب درآمد بسیار متفاوت، اپراتورها را قادر می‌سازد تا از انتخاب و انعطاف‌پذیری بیشتری از نظر خدمات و قیمت‌گذاری بهره‌مند شوند و ارزش را به طور یکنواخت در اکوسیستم ارائه دهند. در تمامی مدل‌ها، اپراتورها و شرکای آن‌ها خدمات خود را برای سرمایه‌گذاری بر روی روندهای فناوری نوظهور تنظیم خواهند کرد.

برای کمک به اپراتورها و دیگر شرکت‌کنندگان در اکوسیستم 5G، پنج معیار برای انتخاب مناسب‌ترین مدل کسب‌وکار از بین چهار مورد ارائه شده، تعریف شده‌است. قدرت برند شرکت دیگر: هنگامی که طرف واسط نسبت به اپراتور در یک مدل تجاری بالقوه دارای یک نام تجاری بسیار قوی در رابطه با خدمت مورد نظر است، پس در داشتن رابطه با مشتری از مزیت برخوردار است.

نفوذ طرف واسط در بازار:

اگر طرف واسط در حال حاضر نفوذ بالایی در بازار و بخش مربوط به آن را داشته باشد، پس آن شرکت مالک رابطه با مشتری است.

همسویی با قابلیت‌های داخلی اپراتور:

اگر طرف واسط به قابلیت‌های موجود اپراتور نزدیک و همسو باشد، اپراتور توانایی بیشتری برای داشتن ارتباط با مشتری و تضمین سهم بالاتری از درآمد دارد.

ارتباط برند اپراتور:

هرچه ارتباط نام تجاری اپراتور مخابراتی با طرف واسط بیشتر باشد، توانایی اپراتور برای داشتن ارتباط با مشتری و ادعای سهم بیشتری از درآمد بیشتر است؛ و هرچه ارتباط کمتر باشد، انجام این کار کمتر منطقی است.

شدت یا وابستگی شرکت دیگر به 5G:

هنگامی که خدمت مورد نظر طرف واسط دارای شدت استفاده زیاد از 5G است یا اساسا توسط 5G فعال می‌شود، ممکن است به اپراتور توانایی بیشتری برای مالکیت مدل کسب‌وکار و تصاحب بخش بزرگ‌تری از درآمد حاصل را بدهد.

در برخی موارد، ممکن است چندین مدل کسب‌وکاری برای یک مورد خاص مناسب باشد که در این شرایط، قابلیت‌های اپراتور و برند احتمالاً عوامل تعیین‌کننده هستند. برای کسب درآمد کارآمد و مؤثر از 5G، باید اپراتورها با استفاده صحیح از مدل‌های کسب‌وکار B2B2X، پیشرو و نوآور باشند. اپراتورها پس از تعریف راه خود، باید چهار قابلیت کلیدی را ایجاد یا تقویت کنند: شبکه 5G مناسب، نوآوری تجاری، مشارکت عمودی در صنعت، و فرهنگ همکاری جمعی. البته واضح است که 5G به تنهایی پاسخگو نیست. برای کسب درآمد کامل، 5G باید با دیگر قابلیت‌های فناوری نوظهور همراه شود و به جای جمع‌آوری و انتقال داده‌های صرف، نیازمند تولید ارزش واقعی است. در نهایت، هر مدلی را که برای 5G انتخاب کنند، تعداد کمی از اپراتورها تمام قابلیت‌های مورد نیاز را به‌راحتی در داخل در دسترس خواهند داشت. آن‌ها احتمالاً به شرکایی نیاز خواهند داشت، ازجمله کارآفرینانی که می‌خواهند مدل‌های کسب‌وکاری جدید با استفاده از 5G ایجاد کنند. از این وابستگی‌های متقابل است که امکان کسب درآمد کامل از 5G برای اپراتورها به‌وجود می‌آید.

منابع:

https://tilin.ir/68rkoW7

https://tilin.ir/gkJYYol

دیدگاه ها

  • دیدگاهی موجود نیست

ثبت دیدگاه