وقتی هیچ چیز طبیعی نیست: مدیریت در عدم قطعیت

وقتی هیچ چیز طبیعی نیست: مدیریت در عدم قطعیت

منبع:مکنزی / نویسندگان :پاتریک فین، میهیر مایسور، افیلیا آشر

مترجم: هادی علیپور کارشناس ارشد توسعه کسب و کار فناپ

بخش اول

در بحران جهانی کم‌سابقه کنونی، رهبران به مدل‌های عملیاتی جدید نیاز دارند تا به تغییرات پرشتاب دنیای اطراف پاسخ دهند و از سازمان خود در برابر آزمون‌های پیش رو محفاظت کنند. سازمان‌ها همواره با عدم اطمینان‌های متعددی از پیامدهای پیرامونی و محیطی مواجه می‌شوند که در چنین مواقعی با تکیه بر ساختارها و فرآیندهای پیاده شده در سازمان به مقابله بااین چالش‌ها می روند. این ساختارها و فرآیندها برای کاهش « عدم قطعیت » با استفاده از پیش فرض‌های قبلی برای مدیریت ریسک‌ها طراحی شده است. با این حال در یک بحران جدی، نبود اطمینان می‌تواند به سطوح حداکثری رسیده و روش عادی کار را متاثر می‌سازد. در چنین مواقعی، مدل‌های عملیاتی مرسوم و مبتنی بر پیش فرض‌های قبلی به ندرت توان پاسخگویی مناسب در برابر این نوع از « عدم قطعیت » ها را دارد. بنابراین سازمان‌هایی که فرایندهای کافی برای مواجهه با این بحران‌ها را ندارند به سرعت خود را در معرض تهدیدهای جدی می یابند. » عدم قطعیت » را می‌توان از نظر اندازه و مدت زمان آن اندازه گیری کرد. با هر دو معیار، نبود اطمینان شدید همراه با آسیب‌های بهداشتی و عمومی ناشی از بیماری همه‌گیر کووید ۱۹ در حافظه تاریخی قرن اخیر بی‌سابقه است. بنابراین نباید تعجب کرد که سازمان‌ها به یک مدل مدیریت جدید برای پایداری عملیات در چنین شرایطی نیاز دارند. میزان عدم اطمینان سازمان‌ها در این بحران - که تا حدودی به وسیله تواتر و میزان تغییرات اطلاعات در مورد آن تعریف شده است - حاوی این پیام است که یک مدل عملیاتی کارا در این شرایط باید یادگیری مداوم و واکنش‌های انعطاف پذیر را به عنوان شرایط موجود توسعه دهد، زیرا مدت زمان بحران بیش از میزان پیش بینی‌های اولیه بسیاری از تحلیلگران فراتر رفته است و برنامه‌ریزان کسب و کار در حال حاضر انتظار دارند برای مدت زمان طولانی‌تری، چنین حالت بحرانی ادامه یابد. بنابراین رهبران باید پایه ریزی مولفه‌های پایه‌ای این مدل عملیاتی را آغاز کنند تا بتوانند سازمان‌های خود را در شرایط عدم قطعیت شدید هدایت کنند.

شناخت « عدم قطعیت » بحرانی

با توجه به شدت بحران، بسیاری از سازمان‌ها در حال مبارزه برای ادامه حیات خود هستند. این بحران، بقای سازمان را به شکل قابل توجهی در معرض خطر قرار داده است. خوانندگان احتمالا می‌توانند شرکت های متعددی که با این دست از بحران‌ها مواجه شده‌اند را به خاطر بیاورند. بحران‌ها ممکن است با یک حادثه فاجعه بار یا یک سری از شکست‌های پی در پی به وجود آمده باشند؛ مانند: نقص‌های امنیتی، شکست‌های مالی، شیوه‌های کسب و کار نامناسب، خرابی‌های ایمنی و بلایای طبیعی.

بحران‌های موجود، سازمان‌ها را در معرض « عدم قطعیت » شدید و پیامدهای مادی آن قرار می‌دهد؛ اغلب این بحران‌ها جدید، نا آشنا و به سرعت قابل شناسایی هستند. در نگاه کسب و کاری، بحران کنونی بیشتر شبیه بحران اقتصادی گذشته است. برای نمونه، در بحران مالی 2008-2009، بسیاری از سازمان‌ها به طور همزمان تحت تاثیر قرار گرفتند، اگر چه بحران کنونی به طور کیفی بسیار شدیدتر است. همه‌گیریکووید ۱۹ و رکود اقتصادی ناشی از آن بیشتر سازمان‌های بزرگ در سراسر جهان را تحت تاثیر قرار داده است. مدیران در حال تلاش برای یافتن راه حل تغییرات پرشتاب در محیط بهداشت عمومی، سیاست های عمومی و رفتار مشتری هستند، با این وجود هنوز «عدم قطعیت » اقتصادی وجود دارد. شدت و سرعت بحران در پیش بینی‌های صندوق بین‌المللی پول (IMF) در رشد تولید ناخالص داخلی ایالات متحده منعکس شده است. پس از گسترش تولید ناخالص داخلی 2.2 درصد در سال 2019، پیش بینی می‌شد، رشد اقتصادی ایالات متحده، در سال 2020 به میزان 2.1 درصد برسد . با شروع پاندمی، صندوق بین المللی پول به سرعت برآورد خود را به روز رسانی کرد و به میزان منفی 5.9 درصد کاهش داد و طبق آخرین برآورد صندوق بین المللی پول در اکتبر 2020 این عدد به منفی 4.3 درصد رسید که همچان بدترین نتیجه در چند دهه است.

» عدم قطعیت » از شوک های جهانی اخیر، به بحران کنونی کووید ۱۹ منجر نمی‌شود. پیش بینی انقباض تولید ناخالص داخلی صندوق بین المللی پول برای سال 2020 بیش از دو برابر انقباض تخمین زده شده است که در سال 2009، بدترین سال بحران مالی جهانی پیش از آن بود. همانطور که توسط شاخص عدم قطعیت سیاست اقتصادی - معیاری که به طور مشترک توسط محققان در چندین دانشکده تجاری ایالات متحده ایجاد شده است - اندازه گیری می‌شود ، عدم اطمینان روزانه به مدت زمان تقریباً 200 روز افزایش یافته است.

بحران‌هایی مانند طوفان کاترینا یا فاجعه هسته‌ای فوکوشیما دایچی باعث عدم اطمینان برای جوامع خاص یا صنایع خاص شد. از آنجا که عدم قطعیت توسط صنعت یا جغرافیا محدود می‌شود، با گذشت زمان از شدت آن کاسته می‌شود. با این حال، در بحران کنونی عدم اطمینان بالا در سطح جهانی فراگیر شد و رویدادهای متعاقب آن باعث ایجاد تأثیرات پیچیده‌ای شد. نمودار زیر طیف وسیعی از بحران‌ها و سطوح مربوط به نبود اطمینان آنها را بیان می‌کند.

دیدگاه ها

  • دیدگاهی موجود نیست

ثبت دیدگاه